SSGM Nieuwsbrief  - NR.2 MAART 2002

 

 

TEN GELEIDE

 

Sinds 1999 ijvert de SSGM voor adequate geluidswerende maatregelen aan weerszijden van de A27 (en daarvoor waren het andere organisaties die dat doel nastreefden). Doel is een gunstig leefklimaat voor de bewoners van de vier kernen van de voormalige gemeente Maartensdijk. De realisatie van  geluidsschermen van voldoende hoogte/lengte/capaciteit is, alleen al vanwege de kosten, een zaak van lange adem, dat spreekt vanzelf. Daarom is elk deelsucces, hoe klein ook, meegenomen. In deze nieuwsbrief kunnen we u melden dat reparatie van de geluidsweringen in Hollandsche Rading vrijwel zeker aanstaande is. En dat is zeker een reden voor tevredenheid.

Bij de Schiphol-problematiek ligt de zaak veel gecompliceerder. Hier komt het gevaar van boven en is een veel groter gebied getroffen. De SSGM is op dit vlak slechts een kleine speler die weinig kan bewegen. Wat we wel kunnen doen is gemeente, provincie en de milieubeweging onophoudelijk bestoken met vragen. De antwoorden zullen we zoveel mogelijk in deze nieuwsbrief weergeven.

 

 

Raadscommissie bekijkt geluidsschermen

 

Op 1 maart maakte de commissie openbare ruimte van de gemeenteraad van De Bilt, vergezeld door wethouder Mar Dekker van milieuzaken, een tocht langs de geluidsschermen van de A27 in onze regio. Dit gebeurde op uitnodiging van de SSGM.

Doel van het bezoek was om de commissieleden inzicht te verschaffen in de mate waarin de verschillende schermen zorgen voor geluidswering, en in de deplorabele staat waarin sommige ervan verkeren. Met name de Ebenseer-wand, het zuidelijkste van de twee schermen in Hollandsche Rading, is er slecht aan toe. Bij dit scherm heeft de wet van de remmende voorsprong zich doen gelden, zoals SSGM-voorzitter Frits Jansen de raadsleden toevertrouwde. Wat in 1980 nog een hypermoderne voorziening was – de eerste in Nederland bovendien – hangt nu van ellende aan elkaar. Vandaar dat Jansen er namens de SSGM nog eens op aandrong dat de schermen bij Hollandsche Rading snel gerepareerd worden, en hij wees meer in het algemeen op de noodzaak van extra geluidswerende maatregelen aan weerszijden van de snelweg. Wethouder Dekker kon in ieder geval melden dat het met die reparatie waarschijnlijk wel goed komt (zie ook elders op deze pagina).De tocht voerde verder langs het 400 meter lange preventiescherm (eveneens aan de oostzijde van de snelweg) in Maartensdijk, dat door de SSGM te kort en vooral te laag wordt gevonden, en de saneringsschermen aan weerszijde van de A27 in Groenekan. Over het oostelijke scherm meldde de SSGM aan de raadsleden dat het twee tekortkomingen heeft: het loopt in noordelijke richting niet ver genoeg door, zodat bewoners van Kastanjelaan en Lindenlaan er geen profijt van hebben; het sluit aan de zuidzijde niet aan op het viadukt, waardoor een geluidlek is ontstaan.

Overigens namen eind vorig jaar burgemeester Tchernoff, wethouder Dekker en de Utrechtse gedeputeerde Rombouts ook al eens poolshoogte bij de betreffende geluidsschermen.

 

 

Geluidsschermen worden gerepareerd

 

De SSGM heeft in het verleden al vaker – onder meer in  brieven aan (toen nog) de gemeente Maartensdijk en Rijkswaterstaat - gewezen op de slechte staat waarin met name de twee geluidsschermen bij Hollandsche Rading zich bevinden. Op meerdere plekken zitten er gaten en scheuren in de schermen, terwijl de verf afbladdert.

Dat er lange tijd niets concreets gebeurde, kwam omdat er onduidelijkheid bestond over de vraag welke instantie verantwoordelijk is voor het onderhoud van de schermen. Juristen van beide betrokken partijen – de gemeente De Bilt en Rijkswaterstaat – zijn al enige tijd in overleg om tot een oplossing te komen.

Ondertussen heeft adviesbureau DHV, in opdracht van de gemeente, uitgerekend wat reparatie van de schermen gaat kosten. Het gaat om een bedrag van ongeveer 40.000 euro – en dat is opvallend veel lager dan officieuze ramingen die Rijkswaterstaat een tijd geleden maakte. Hiermee is de haalbaarheid van reparatie op afzienbare termijn volgens ons een stuk groter geworden, meldde milieuwethouder Dekker tijdens een werkbezoek. Volgens hem zal een deel van de kosten uit de gemeentekas worden betaald, terwijl Rijkswaterstaat de rest voor zijn rekening neemt. RWS zal na reparatie eigenaar zijn van de schermen en dus voortaan dus automatisch verantwoordelijk zijn voor het onderhoud.

De SSGM heeft overigens een kanttekening bij het rapport van DHV. Bij het Pass-scherm adviseert DHV om, aan de zijde van de snelweg, een verflaag aan te brengen – dit lijkt ons geen goed idee; verf reflecteert namelijk geluid in plaats van het te absorberen; een nieuwe verflaag zou dus voor extra overlast zorgen aan de westkant van de A27 doordat zij het verkeerslawaai terug de andere kant op ‘kaatst’. En de overlast aan de westzijde van Hollandsche Rading is al zorgwekkend!

 

 

GELUIDSSCHERMEN MET ZONNEPANELEN

 

Geluidsschermen met zonnepanelen die een dubbele milieuvriendelijke functie hebben (geluidswering en energieopwekking) liggen misschien in het verschiet voor de A27 in onze regio.

Schermen met zonnecellen worden momenteel nog slechts sporadisch toegepast in Nederland. En dit terwijl er met de totale lengte aan schermen (vele honderden kilometers) een behoorlijk vermogen aan elektrische - duurzaam verkregen- energie zou kunnen worden opgewekt.

Schermen met zonnepanelen zijn natuurlijk duurder dan conventionele geluidswanden, maar daar staat tegenover dat deze energie voor extra inkomsten (bijvoorbeeld via afzet naar de REMU) kan zorgen.

De gemeente De Bilt is dan ook voorstander van een haalbaarheidsonderzoek. Geld hiervoor zou moeten komen uit een subsidiepot van de provincie Utrecht, bedoeld voor projecten in het kader van MAVI II (Milieu Aspecten Verkeer en Vervoer) die de negatieve gevolgen van verkeer en infrastructuur voor milieu en leefomgeving terugdringen. De gemeente heeft samen met de SSGM een subsidieverzoek ingediend en daarop is een positieve reactie gekomen, mits – aldus de provincie – De Bilt meebetaalt aan dat onderzoek. Volgens wethouder Dekker zal dit laatste geen probleem opleveren. Het plan moet wel nog in het college aan de orde komen.

 

 

SCHIPHOL: WAT STAAT ONS TE WACHTEN?

 

In nummer 1 van de de SSGM-nieuwsbrief maakten wij al melding van het dreigende gevaar dat Schiphol voor onze streek vormt. Het gaat om plannen van het ministerie van Verkeer en Waterstaat om het luchtruim in de driehoek Amersfoort-Utrecht-Hilversum intensief te gaan gebruiken voor het vliegverkeer op weg naar Schiphol.

Voor alle duidelijkheid: de toestellen die nu overkomen (en als Schiphol vanwege harde westelijke wind minder banen kan gebruiken, zijn dat er vele tientallen per etmaal), vliegen vooral in oostelijke richting, ze stijgen dus.

Het luchtruim boven onze regio was lange tijd gesloten voor de burgerluchtvaart in verband met de militaire basis Soesterberg; het is sinds november 2000 voorlopig opengesteld voor verkeersvliegtuigen en de verwachting is dat die openstelling binnenkort permanent wordt.

Protesten van de provincie Utrecht en de gemeenten in deze regio tegen de dreigende toename van de geluidsoverlast, en voorstellen van hun zijde om de vliegtuigen niet op minimaal 1000 meter, maar op 2000 meter te laten overkomen, hebben tot nu toe geen gehoor gevonden. En bij de behandeling van de Luchtvaartwet in de Tweede Kamer, eind vorig jaar, zijn de plannen van minister Netelenbos van Verkeer en Waterstaat vrijwel ongewijzigd door de kamer geloodst, ondanks tal van kritische tegenwerpingen. D66’er Van Walsum hield tevergeefs een hartstochtelijk pleidooi voor het meten van het lawaai in gebieden die verder weg liggen van Schiphol. Volgens de Luchtvaartwet komen alleen in de onmiddellijke omgeving van de luchthaven meetpunten. Verder weg, zoals aan de westkant van Hilversum, komen alleen zogenaamde monitoringspunten – waarvan men overigens ook bij de provinciale milieudienst nog niet weet wat die behelzen. De provincie Utrecht is nog steeds van plan zelf te gaan meten – om te kunnen aantonen hoe groot de lawaaioverlast straks precies is – maar heeft de benodigde financiering nog niet rond.

De provincie blijft voorlopig het ministerie ‘lastigvallen’ met verzoeken en vragen, zo blijkt uit navraag van de SSGM. Zo heeft men aangedrongen op gedifferentieerde vlieghoogten boven onze streek en op een onderzoek naar het systeem van CDA-naderingen. CDA staat voor ‘continuous descend approach’, wat betekent dat een vliegtuig Schiphol nadert in een glijvlucht met constante dalingshoek. Op dit moment is het mogelijk dat een piloot al ver (meer dan 12 kilometer) voor de luchthaven op 1000 meter zit en dus onnodig lang laag vliegt.

In nummer 3 van de SSGM-nieuwsbrief houden wij u verder op de hoogte van de ontwikkelingen rond Schiphol.